Australian Labradoodle Club Nederland

Doodle post (5)

Stuur je post naar labradoodleclub@hotmail.com

pagina 5

© 2012 Australian Labradoodle Club Nederland

"Even voorstellen: Ollie

Ollie is 10 maanden oud en geboren in Biezenmortel. Hij is onze eerste hond en we hadden geen beter vriendje kunnen krijgen. Ollie is een grote knuffelkont en de liefste vriend voor onze meiden van 6 en 10. Hij is dol op spelen met andere honden en zwemmen. Dit laatste overigens pas na de zomer, na zoveel regen was de sloot niet spannend meer... Inmiddels is de puppycursus succesvol afgerond en volgen we EG1.

Leuk om te lezen dat er nog een bruine Ollie rondhuppelt.

Wij hebben zin in de wandeling op 16 oktober!”

 

Dorien

"Hallo Ollie,

Wat leuk om opeens een foto van Ollie tegen te komen. Ollie is het broertje van onze Moos, geboren 1 december 2010 te Biezenmortel. Wij waren al zo benieuwd hoe het broertje en zusje van Moos er nu uit zien.

Je ziet zeker gelijkenissen tussen Moos en Ollie, alleen is Ollie wat lichter bruin. Ook Moos is een knuffelkont. Zodra hij je 1 minuut niet gezien heeft, krijg je opnieuw een enthousiaste begroeting en springt hij als een stuiterbal omhoog met de gekste wendingen. Vaak speelt hij de baas over zijn "zusje" Saar (2 jaar) en voelt zich dan echt het mannetje. Maar als het erop aan komt is hij niet meer zo'n held. Zwemmen zoals Ollie doet Moos nog niet, laatst aan het strand vond hij die natte poten helemaal niets. Moos is een echte waakhond, blaft zodra hij iets hoort en is bijzonder alert op de post, denkt dat alle post voor hem is. Een heel ondeugend, maar reuze lief en grappig Doodletje.

Misschien komen we zusje Beertje ook nog eens tegen op deze site?”

 

Groeten van Moos en Saar en familie

"Hallo familie en andere Doodles,

Hier ben ik dan weer. Zoals beloofd zou mijn baasje naaaaaa de vakantie in Egmond nog iets laten horen.

Hai Whisper, wat leuk jou ook te zien op de Doodle post. Jeeeeee zeg, jij woont een eind uit de buurt. Maar ik kan jullie vertellen dat ik eindelijk mijn zusje Sookie hebt ontmoet in Egmond. Zij woont daar in het plaatsje Egmond aan Zee met nog drie andere Australian Labradoodles van Joyce Koolen. De ontmoeting was zoooooooo leuk. We hebben heerlijk geravot op het strand en Sookie kwam ons opzoeken bij ons logeeradres en het was een dolle boel allemaal. Ik moet zeggen: we hebben toch een bekijks daar, en zeker omdat we met z’n tweeën waren. Dubbel bekijks hihi. De bezoekers aan zee vonden ons prachtig. Die baasjes van mij moesten wel iedereen vertellen wat voor soort ik was en waar ik vandaan kwam enz. enz. Nou ja, ik heet niet voor niks "Diva" he!!! Ik voelde me daar ook een echte ster, en met m'n zusje erbij helemaal, want dan zijn we twee sterren haha.

Die moeder van ons mag trots zijn hoor. En volgens mijn baasje ben ik ook nog erg gehoorzaam en lief, en volgens mij is zij niet de enige want ik hoor niets anders. Ach ja, je moet er wat voor doen om lekkere hapjes te krijgen. Maar Whisper, ik denk dat jij wel wat ondeugender bent he?? Ik maak nooit iets stuk, daar is m’n baasje heeeelll blij mee.

Verder kan ik jullie vertellen dat ik heeeeeeerlijk heb gezwommen daar in het grote water (de zee dus), ik ga zelfs kopje onder en dat vind ik helemaal niet eng. Ik ben alleen een beetje bang van harde geluiden en langsrazende motoren. Dat vind ik niet leuk!!

Nou hoor ik zojuist dat m'n baasjes een cd gaan kopen met harde knallen, nou ja zeg dat is wat!! Want zo kan ik oefenen voor oud en nieuw. Moet ik daar weer aan wennen, ik heb toch echt een hondenleven he! Ja en tegen die tijd zijn we allemaal alweer een jaar broer en zusjes, wat gaat het toch snel he!! En dan hebben we allemaal al zoveel meegemaakt. Wat mij betreft allemaal leuke dingen hoor, want ik geniet nog steeds bij m'n baasjes en ik word veel geknuffeld en uitgelaten. Voor de gezelligheid kunnen jullie ook genieten van ons, want we sturen wat foto's mee (we lijken echt op elkaar hoor). Wel, dit was mijn verhaaltje weer uit het mooie Laren en ik hoop snel van de rest van de familie iets te horen.

Doodlededokie en dikke knuf.”

 

DIVA

 

PS “Die met de rode riem ben ik op de 1e foto. Bij de 2e zit ik rechts.”

"Hallo Australian Labradoodle liefhebbers,

Ik wil heel graag Meggie's succes in de behendigheid met jullie delen. We zijn door toeval in de behendigheid gerold, na het afronden van alle Gehoorzaamheidscursussen, en het bleek al snel dat Meggie goed kon springen. Ze is een atleetje met de bal en met de frisbee, ze zwemt héél graag en ze wil altijd spelen. Kortom, een "sportvrouwtje." Ook in de Behendigheid blonk ze al snel uit en we werden bij onze club gevraagd om in het wedstrijdteam te komen trainen.

We begonnen voorzichtig met hier en daar een regionale wedstrijd voor de fun te lopen en langzaam maar zeker kreeg het Agility-virus vat op ons. Meggie kreeg via de club een Landelijke Licentie en werd zo de eerste Australian Labradoodle die in de landelijke competitie ging meedoen. Aangezien het geen erkend ras is, kreeg ze een "werkboekje" in plaats van een "logboekje" en staat er steevast bij haar naam dat ze een "kruising" is, haha. Maar m'n meisje heeft haar visitekaartje afgegeven! Ze is niet de snelste hond in het veld en het heeft dan ook ruim 'n jaar geduurd voordat ze uit de laagste competitie-klasse kwam, omdat ze vaak nét 'n paar honderdste seconden buiten de officiële tijd gelopen had. Maar wel meestal FOUTLOOS!

Enfin, dit voorjaar (2011) haalde Meggie eindelijk dat felbegeerde laatste (derde) U-tje (uitmuntend, dus foutloos binnen de tijd) en promoveerde ze naar de hogere klasse voor Large hondjes. Van A naar B1.

Al meteen op de eerste B1 wedstrijd haalde ze zoveel punten dat ze op de 22e plek binnenkwam. We waren totaal overrompeld. Vanaf dat moment heeft Meggie elke wedstrijd wel wat puntjes gescoord waardoor ze steeds ietsje hoger opklom in het klassement. Afgelopen zondag was de laatste wedstrijd van dit jaar en de beste 45 van de ruim 220 deelnemers in de B1 promoveren naar de hogere klasse, de B2. Meggie hoort daarbij!!! Ze is geëindigd op plaats 8 en heeft dus heel veel potentieel snellere Border Collies en Australische Kelpies en allerlei Herdershonden, etc. achter zich gelaten, door heel stabiel foutloos te blijven lopen, nét binnen of nét buiten de tijd, haha. Volgend jaar dus de B2. De parcoursen zullen moeilijker worden en de tijden zullen nog krapper worden gezet. Reden dus voor Meggie en mij om goed te blijven doortrainen deze winter. Dat doen we dan ook twee per week buitenshuis. Zaterdags bij een club om parcoursjes te oefenen en op woensdag een technische training bij een zeer ervaren wedstrijdloopster, waar we privéles krijgen. Inmiddels hebben we thuis ook een baan en oefenen we tussen het schoffelen en appels plukken door de kattenloop of de paaltjes en zo. Meggie vindt het prachtig, zo lang ze de bal maar als beloning krijgt. Het zal pittig worden in de B2, maar we gaan ervan genieten, hoe dan ook. Natuurlijk gaan we proberen om in de hoogste landelijke klasse, de C, te komen, maar we zien wel.

Inmiddels is ons jongste hondje Emma ook begonnen in de A en loopt daar samen met onze Whoopi. Laatst kwamen we nog een andere Australian Labradoodle tegen in de A, dus onze "kruising" is in opkomst, hihihi. ”

 

Veel groetjes van Lotje en een dikke knuffel van Meggie